İdare Mahkemeleri Yerindelik Denetimi Yapamaz

Danıştay 13. Daire
Esas: 2008/12359
Karar: 2013/1925

Davanın Özeti : 30.12.2007 günlü, 26742 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ve 24.12.2007 günlü, 2007/13032 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan “Perakende Elektrik Satış Tarifelerine İlişkin Karar” doğrultusunda TEDAŞ’ın ortalama satış fiyatının değiştiğinden bahisle … Hidroelektrik Santraline ait enerji satış tarifesinin tespit edilerek bildirilmesi için davacı şirketin yaptığı başvurunun reddine ilişkin 15.08.2008 tarih ve 1200-4086 sayılı TETAŞ işlemi ile Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Enerji İşleri Genel Müdürlüğünün 21.08.2008 tarih ve 4293-11094 sayılı işleminin hukuka aykırı oldukları ileri sürülerek iptali ve 01.01.2008, 01.07.2008 ve 04.09.2008 tarihlerinde yapılan fiyat değişikliklerinin satış tarifesine yansıtılması ve tarife miktarları hakkında görüş bildirilmesine karar verilmesi istenilmektedir.

Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı’nın Savunmasının Özeti : Usul yönünden, davanın süre aşımı ve derdestlik nedeniyle reddi gerektiği; esas yönünden de davanın yasal dayanaktan yoksun olduğu ileri sürülerek reddi gerektiği savunulmaktadır.

TETAŞ’ın Savunmasının Özeti : Usul yönünden, davanın derdestlik ve süre aşımı nedeniyle reddi gerektiği, kendilerine husumet yöneltilemeyeceği, esas yönünden de davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.

Danıştay Tetkik Hâkimi Emre ERMAN’ın Düşüncesi : Davanın kısmen reddi, kısmen incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

Danıştay Savcısı Ünal DEMİRCİ’nin Düşüncesi : Dava; 30.12.2007 günlü, 26742 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ve 24.12.2007 günlü, 2007/13032 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan “Perakende Elektrik Satış Tarifelerine İlişkin Karar” doğrultusunda TEDAŞ’ın ortalama satış fiyatı değiştiğinden bahisle … Hidroelektrik Santraline ait enerji satış tarifesinin tespit edilerek bildirilmesi için davacı şirketin yaptığı başvurunun reddine ilişkin 15.08.2008 tarih ve 1200-4086 sayılı TETAŞ işlemi ile Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Enerji İşleri Genel Müdürlüğünün 21.08.2008 tarih ve 4293-11094 sayılı işleminin iptali ve 01.01.2008, 01.07.2008 ve 04.09.2008 tarihlerinde yapılan fiyat değişikliklerinin satış tarifesine yansıtılması istemiyle açılmıştır.

3096 sayılı Türkiye Elektrik Kurumu Dışındaki Kuruluşların Elektrik Üretimi, İletimi, Dağıtımı ve Ticareti ile Görevlendirilmesi Hakkında Kanunun 9. maddesinde: “Enerji tarifeleri, görevli şirketin teklifi ve Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının onayı ile yürürlüğe girer.

Tarifelerin tespitinde, yıllık işletme, bakım ve onarım giderleri, faiz ve kur farkı garantisi verilmemiş ise kur farkları, teknik ve sermaye amortismanları, … diğer masraf ve harcamalar ile ortaklara dağıtılacak makul bir temettü için gerekli gelirin uygulanması esas alınır.

Görevli şirketler ile üretilen elektriğin satılacağı kurum ve şirketler arasında bu satışların miktar ve şartlarını tanzim eden ve bir yıldan fazla süreli olabilen sözleşmeler yapılması ve bu sözleşmelere tarifeler ile ilgili özel hükümler konulması; Bakanlar Kurulu kararı ile mümkündür.” hükmü yer almıştır.

Isparta İli, Eğridir-Çayköy Mevkiinde … Hidroelektrik Santralının kurulup işletilmesi ile ilgili olarak, 3096 sayılı Kanun ile bu Kanunun uygulanması amacıyla yayımlanan Yönetmelik hükümleri uyarınca Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile davacı şirket arasında 19.2.1986 tarihinde İzin Verme Sözleşmesi imzalanmış ve bu Sözleşme 27.9.1989, 25.2.1991 ve 19.12.1996 tarihlerinde Bakanlık ile yapılan protokollerle üç kez tadil edilmiştir. Ayrıca Türkiye Elektrik Kurumu ile davacı şirket arasında 5.4.1991 tarihinde imzalanmış olan, sonrasında Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş tarafından devralınan Elektrik Satış Sözleşmesi, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 2-d/1. maddesi gereğince davalı Türkiye Elektrik Ticaret ve Taahhüt A.Ş. tarafından devralınarak yürütülmüştür.

Davacı şirketin bu Santralde üretilen elektrik enerjisinin satışı konusunda 5.4.1991 tarihinde imzaladığı Elektrik Satış Sözleşmesinin uygulanacak tarifeyi düzenleyen 7 nci maddesinin (2/b) bendinde; “… Bakanlıkla şirket arasında imzalanan 19.2.1986 tarihli Sözleşmede belirtilen sürenin sonuna kadar %10 Kamu Ortaklığı Fonu payı dahil fatura tarihinde yürürlükte olan TEK Ortalama Satış Tarifesinden “Reaktif Enerji” ve “TRT payı” bedelleri düşüldükten sonra kalan değerin %54’ü üzerinden hesap ve fatura edilir. TEK fatura bedelinden %10 Kamu Ortaklığı Fonu payını tenzil ettikten sonra aktif enerji bedelini Şirkete, Kamu Ortaklığı Fonu payını da söz konusu Fon hesabına yatırır.” hükmü yer almış iken, Bakanlık ile davacı şirket arasında imzalanan 19.12.1996 tarihli Ek Protokol ile İzin Verme Sözleşmesinin 12’nci maddesi değiştirilmiş ve Tarife, 1 Ocak 1997 tarihinden itibaren TEDAŞ ortalama satış fiyatının %65’i (Kamu Ortaklık Fonu dahil) şeklinde belirlenmiştir.

Bu arada, 26.5.2000 günlü, 24060 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 4568 sayılı Bazı Fonların Tasfiyesine İlişkin Kanunun 5, 6 ve 7 nci maddeleri gereğince Kamu Ortaklığı Fonu, 1.1.2001 tarihi itibarıyla ortadan kaldırılmış ve tarife unsuru olmaktan çıkarılmıştır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve bu Kanuna istinaden yayımlanan yönetmelik ve tebliğler uyarınca TEDAŞ’ın yeniden yapılandırılarak 8 bölge için lisans başvurusunda bulunması ve bölgesel bazda tarifeye geçmesi sonucu Nisan 2003 döneminden itibaren elektrik enerjisi satış tarifesinin bu bölgeler için ayrı ayrı belirlenmesi nedeniyle davacıya ait santralde üretilen elektrik enerjisinin tarifesinin belirlenmesinde kullanılacak TEDAŞ ortalama satış fiyatının tespit edilemediği, bu nedenle davacı şirkete uygulanacak olan satış tarifesinin, Mart 2003 dönemi itibarıyla “TEDAŞ Aktif Ortalama Satış Fiyatı” baz alınarak tespit edildiği ve uyuşmazlık tarihi itibarıyla halen bu fiyatın uygulandığı, bu dönemde 3096 sayılı Kanun ve ilgili Yönetmelik çerçevesinde konuya ilişkin olarak İzin Verme Sözleşmesinin taraflarınca uygulamaya esas yeni bir yöntem öngörülmediği anlaşılmıştır.

Öte yandan, 2005 yılında TEDAŞ’ın yeniden yapılandırılmasıyla 20 dağıtım bölgesi oluşturulduğu ve dağıtım varlıklarının sahibi olarak TEDAŞ’ın yeni oluşturulan 20 bölgede faaliyet göstermek amacıyla kurulan dağıtım şirketlerine işletme hakkını devrettiği, 01.09.2006 tarihi itibarıyla Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından 20 dağıtım şirketine dağıtım ve perakende satış lisanslarının verildiği, 4628 sayılı Kanunun geçici 9. maddesi çerçevesinde 2006-2010 yıllarını kapsayan ilk uygulama dönemine ilişkin 20 dağıtım şirketinin perakende satış tarifesinin 877-896 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu kararları ile TEDAŞ genelinde 20 dağıtım şirketi tarafından uygulanacak tarifelerin ise 875 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu kararı ile onaylanarak 01.09.2006 tarihi itibarıyla yürürlüğe konulduğu, bu çerçevede gerek 01.04.2003-31.08.2006 tarihleri arasında 8 bölge bazındaki dağıtım ve perakende lisanslarının, gerekse 01.09.2006 tarihinden itibaren 20 dağıtım şirketi için verilen dağıtım ve perakende lisansları doğrultusunda perakende satış tarifesinin, dağıtım perakende satış hizmetleri ve iletim bedellerinin lisans bölgeleri bazında ayrı ayrı belirlendiği görülmektedir.

Buna göre, 20 dağıtım şirketi için elektrik enerjisi satış tarifesinin ayrı ayrı belirlendiği dikkate alındığında, uyuşmazlık tarihinde “TEDAŞ Aktif Ortalama Satış Fiyatı” belirlenmesine imkan bulunmadığı açıktır. Dolayısıyla, 19.12.1996 tarihli Ek Protokol ile İzin Verme Sözleşmesinin 12. maddesindeki tarife değişikliğinin uygulanma olanağı kalmamıştır. Ayrıca, davacı şirket, Mart 2003 dönemi itibarıyla belirlenen “TEDAŞ Aktif Ortalama Satış Fiyatı”nın Santralde üretilen elektrik enerjisinin satışında bu güne kadar uygulanmasına herhangi bir itirazda da bulunmamıştır.

Hal böyle olunca, 3096 sayılı Kanun ve ilgili Yönetmelik çerçevesinde, mevzuattaki değişiklikler de göz önünde bulundurularak, davacı şirket ile Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı arasında yeni bir tarife belirlenmediği sürece, 24.12.2007 günlü, 2007/13032 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan “Perakende Elektrik Satış Tarifelerine İlişkin Karar” doğrultusunda … Hidroelektrik Santraline ait enerji satış tarifesinin değiştirilmesi ve anılan Bakanlar Kurulu kararı ile 20 dağıtım şirketine ait elektrik enerjisi satış tarifelerinde yapılan değişikliklerin davacı şirkete ait tarifeye yansıtılması mümkün değildir.

Bu maddi olay ve hukuki durum karşısında, dava konusu işlemlerde hukuka aykırı bir yön görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle yasal dayanaktan yoksun bulunan davanın reddine karar verilmesinin uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi’nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Dava; 30.12.2007 günlü, 26742 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ve 24.12.2007 günlü, 2007/13032 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan “Perakende Elektrik Satış Tarifelerine İlişkin Karar” doğrultusunda TEDAŞ’ın ortalama satış fiyatının değiştiğinden bahisle … Hidroelektrik Santraline ait enerji satış tarifesinin tespit edilerek bildirilmesi için davacı şirketin yaptığı başvurunun reddine ilişkin 15.08.2008 tarih ve 1200-4086 sayılı TETAŞ işlemi ile Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Enerji İşleri Genel Müdürlüğünün 21.08.2008 tarih ve 4293-11094 sayılı işleminin iptali ve 01.01.2008, 01.07.2008 ve 04.09.2008 tarihlerinde yapılan fiyat değişikliklerinin satış tarifesine yansıtılması ve tarife miktarları hakkında görüş bildirilmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

Davalı idarelerin usule yönelik itirazları yerinde görülmeyerek işin esasına geçildi:

3096 sayılı Türkiye Elektrik Kurumu Dışındaki Kuruluşların Elektrik Üretimi, İletimi, Dağıtımı ve Ticareti ile Görevlendirilmesi Hakkında Kanunun 9. maddesinde: “Enerji tarifeleri, görevli şirketin teklifi ve Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının onayı ile yürürlüğe girer. Tarifelerin tespitinde, yıllık işletme, bakım ve onarım giderleri, faiz ve kur farkı garantisi verilmemiş ise kur farkları, teknik ve sermaye amortismanları,… diğer masraf ve harcamalar ile ortaklara dağıtılacak makul bir temettü için gerekli gelirin uygulanması esas alınır. Görevli şirketler ile üretilen elektriğin satılacağı kurum ve şirketler arasında bu satışların miktar ve şartlarını tanzim eden ve bir yıldan fazla süreli olabilen sözleşmeler yapılması ve bu sözleşmelere tarifeler ile ilgili özel hükümler konulması; Bakanlar Kurulu kararı ile mümkündür.” hükmüne yer verilmiştir.

3096 sayılı Kanun’un 4. maddesi uyarınca düzenlenerek, 04.091985 tarih ve 18858 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Türkiye Elektrik Üretim İletim Anonim Şirketi ve Türkiye Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi Dışındaki Kuruluşlara Elektrik Enerjisi Üretim Tesisi Kurma ve İşletme İzni Verilmesi Esaslarını Belirleyen Yönetmelik’in “Tarife” başlıklı 8. maddesinde ise, üretim şirketlerinin elektrik enerjisi satış tarifelerinin bu maddenin (b) bendindeki esaslar göz önüne alınarak adı geçen şirketlerce düzenleneceği, Bakanlıkça onaylandıktan sonra yürürlüğe gireceği, (b) bendinde; tarifenin tespitinde; işletme ve bakım giderleri (yakıt, malzeme, personel, vergi, amortisman, diğer giderler), yatırımlar için ödenen faiz ve kur farkları, sermayenin yeniden değerlendirilmesi, piyasa şartlarına göre makul bir temettü verilmesi, Türkiye Elektrik Kurumunun benzer tesislerden aldığı fiyatlar, bu oranlar gerektiğinde Bakanlar Kurulu Kararı ile değiştirilmek kaydıyla, hidroelektrik santrallar için % 10, termik santrallar için % 5 oranında ayrılacak ve satış bedelinden tenzil edilerek TEK veya görevli şirket tarafından Kamu Ortaklığı Fonu’na yatırılacak Kamu Ortaklığı Fonu payı ve kanuni ihtiyatların göz önünde bulundurulacağı kurala bağlanmıştır.

Isparta İli, Eğridir-Çayköy Mevkiinde … Hidroelektrik Santralının kurulup işletilmesi ile ilgili olarak, 3096 sayılı Kanun ile bu Kanunun uygulanması amacıyla yayımlanan Yönetmelik hükümleri uyarınca Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile davacı şirket arasında 19.02.1986 tarihinde İzin Verme Sözleşmesi imzalanmış, bu sözleşme 27.09.1989, 25.02.1991 ve 19.12.1996 tarihlerinde Bakanlık ile yapılan protokollerle üç kez tadil edilmiş, Türkiye Elektrik Kurumu ile davacı şirket arasında 05.04.1991 tarihinde imzalanmış olan, sonrasında Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş tarafından devralınan Elektrik Satış Sözleşmesi, 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunun 2-d/1 maddesi gereğince davalı Türkiye Elektrik Ticaret ve Taahhüt A.Ş. tarafından devralınarak yürütülmüştür.

Dosyanın incelenmesinden, 05.04.1991 tarihinde imzalanan Elektrik Satış Sözleşmesi’nin üretilen elektrik satışında uygulanacak tarifeyi düzenleyen 7. maddesinin (2/b) bendinde; “…Bakanlıkla şirket arasında imzalanan 19.2.1986 tarihli Sözleşmede belirtilen sürenin sonuna kadar %10 Kamu Ortaklığı Fonu payı dahil fatura tarihinde yürürlükte olan TEK Ortalama Satış Tarifesinden “Reaktif Enerji” ve “TRT payı” bedelleri düşüldükten sonra kalan değerin %54’ü üzerinden hesap ve fatura edilir. TEK fatura bedelinden %10 Kamu Ortaklığı Fonu payını tenzil ettikten sonra aktif enerji bedelini Şirkete, Kamu Ortaklığı Fonu payını da söz konusu Fon hesabına yatırır.” hükmü yer almış iken, Bakanlık ile davacı şirket arasında imzalanan 19.12.1996 tarihli Ek Protokol ile İzin Verme Sözleşmesinin 12. maddesi değiştirilmiş ve Tarifenin, 1 Ocak 1997 tarihinden itibaren Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. (TEDAŞ) ortalama satış fiyatının %65’i (Kamu Ortaklık Fonu dahil) şeklinde belirlendiği, 26.05.2000 günlü, 24060 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 4568 sayılı Bazı Fonların Tasfiyesine İlişkin Kanunun 5, 6 ve 7. maddeleri gereğince Kamu Ortaklığı Fonu’nun 01.01.2001 tarihi itibarıyla ortadan kaldırıldığı ve tarife unsuru olmaktan çıkarıldığı; 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve bu Kanuna istinaden yayımlanan yönetmelik ve tebliğler uyarınca TEDAŞ’ın yeniden yapılandırılarak 8 bölge için lisans başvurusunda bulunması ve bölgesel bazda tarifeye geçmesi sonucu Nisan 2003 döneminden itibaren elektrik enerjisi satış tarifesinin bu bölgeler için ayrı ayrı belirlenmesi nedeniyle davacıya ait santralde üretilen elektrik enerjisinin tarifesinin belirlenmesinde kullanılacak TEDAŞ ortalama satış fiyatının tespit edilemediği, bu nedenle davacı şirkete uygulanacak olan satış tarifesinin, Mart 2003 dönemi itibarıyla “TEDAŞ Aktif Ortalama Satış Fiyatı” baz alınarak tespit edildiği ve uyuşmazlık tarihi itibarıyla halen bu fiyatın uygulandığı, bu dönemde 3096 sayılı Kanun ve ilgili Yönetmelik çerçevesinde konuya ilişkin olarak İzin Verme Sözleşmesinin taraflarınca uygulamaya esas yeni bir yöntem öngörülmediği, 2005 yılında TEDAŞ’ın yeniden yapılandırılmasıyla 20 dağıtım bölgesi oluşturulduğu ve dağıtım varlıklarının sahibi olarak TEDAŞ’ın yeni oluşturulan 20 bölgede faaliyet göstermek amacıyla kurulan dağıtım şirketlerine işletme hakkını devrettiği, 01.09.2006 tarihi itibarıyla Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından 20 dağıtım şirketine dağıtım ve perakende satış lisanslarının verildiği, 4628 sayılı Kanun’un Geçici 9. maddesi çerçevesinde 2006-2010 yıllarını kapsayan ilk uygulama dönemine ilişkin 20 dağıtım şirketinin perakende satış tarifesinin 877-896 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu kararları ile TEDAŞ genelinde 20 dağıtım şirketi tarafından uygulanacak tarifelerin ise 875 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu kararı ile onaylanarak 01.09.2006 tarihi itibarıyla yürürlüğe konulduğu, bu çerçevede gerek 01.04.2003-31.08.2006 tarihleri arasında 8 bölge bazındaki dağıtım ve perakende lisanslarının, gerekse 01.09.2006 tarihinden itibaren 20 dağıtım şirketi için verilen dağıtım ve perakende lisansları doğrultusunda perakende satış tarifesinin, dağıtım perakende satış hizmetleri ve iletim bedellerinin lisans bölgeleri bazında ayrı ayrı belirlendiği anlaşılmaktadır.

Davacı şirket, yaptığı başvurular ile, satış tarifesinde elektrik fiyatlarındaki yapılan güncellemelerin yansıtılmasını talep etmiş, dava konusu edilen işlemlerle bu talep uygun görülmeyerek reddedilmiştir.

Davacı şirket, 3096 sayılı Kanun çerçevesinde, idare ile akdettiği görevlendirme sözleşmesi uyarınca elektrik üretimi faaliyetini yürütmesi dolayısıyla, piyasada rekabet ortamında faaliyet gösteren diğer elektrik üretim firmalarından farklı bir hukuki düzene tabidir. Bu çerçevede bu ilişkinin başta 3096 sayılı Kanun olmak üzere, ilgili Yönetmelik hükümleri ve sözleşme hükümleri çerçevesinde yürütülmesi gerektiği, davacı şirketin satacağı elektrik enerjisine ilişkin olarak ise belirlenecek tarifelerde ilgili mevzuat hükümlerinin dikkate alınacağı açıktır.

Bu bağlamda, 3096 sayılı Kanun’un 9. meddesi ve ilgili Yönetmelikte belirlenmiş bulunan objektif kriterler çerçevesinde, davacı şirket ile Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı arasında yeni bir tarife belirlenmediği sürece, 24.12.2007 günlü, 2007/13032 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yürürlüğe konulan “Perakende Elektrik Satış Tarifelerine İlişkin Karar” doğrultusunda … Hidroelektrik Santraline ait enerji satış tarifesinin değiştirilmesi ve anılan Bakanlar Kurulu kararı ile 20 dağıtım şirketine ait elektrik enerjisi satış tarifelerinde yapılan değişikliklerin davacı şirkete ait tarifeye yansıtılması mümkün olmadığından, davalı idareler tarafından tesis edilen dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Davacı şirketin, 01.01.2008, 01.07.2008 ve 04.09.2008 tarihlerinde yapılan fiyat değişikliklerinin satış tarifesine yansıtılması ve tarife miktarları hakkında görüş bildirilmesine karar verilmesi istemine gelince;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2. maddesinde, idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlâl edilenler tarafından açılan iptal davaları ve idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları idari dava türleri olarak belirtilmiş maddenin 2. fıkrasında ise, idari yargı yetkisinin, idari eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimi ile sınırlı olduğu, idari mahkemelerin; yerindelik denetimi yapamayacağı, yürütme görevinin kanunlarda gösterilen şekil ve esaslara uygun olarak yerine getirilmesini kısıtlayacak, idari eylem ve işlem niteliğinde veya idarenin takdir yetkisini kaldıracak biçimde yargı kararı veremeyeceği düzenlenmiştir.

Bu yasal düzenleme karşısında; idari yargı mercilerince idari eylem veya işlem niteliğinde yargı kararı verilemeyeceği açık olduğundan, bu yönde yapılan davacı isteminin incelenmesine olanak bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle; dava konusu Türkiye Elektrik Ticaret ve Taahhüt Anonim Şirketi Genel Müdürlüğü (TETAŞ) Enerji Alış Dairesi Başkanlığı’nın 15.08.2008 tarih ve 1200-4086 sayılı Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Enerji İşleri Genel Müdürlüğünün 21.08.2008 tarih ve 4293-11094 sayılı kararlarının iptali isteminin reddine; 01.01.2008, 01.07.2008 ve 04.09.2008 tarihlerinde yapılan fiyat değişikliklerinin satış tarifesine yansıtılması ve tarife miktarları hakkında görüş bildirilmesine karar verilmesi isteminin ise incelenmeksizin reddine, ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam 121,80-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.320,00.-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelere verilmesine, posta giderleri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacı şirkete iadesine, bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na temyiz yolu açık olmak üzere, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

CategoryYargı Kararı
Yorum Yazın:

*

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Call Now Button
WhatsApp chat