Tehdit suçundan sanık G.. C.. hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 05.05.2011 gün ve 2008/11 esas, 2011/411 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 15.06.2015 gün ve 2013/17480 esas, 2015/31269 sayılı kararıyla;

“Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Yaralama ve hakaret suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre, verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez oldukları anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık G.. C..’in, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık G.. C..’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA” karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/09/2015 gün ve 2012/85260 sayılı yazısı ile;

“Sanık G.. C.. hakkında mağdur M.. A..’u kasten yaralama, hakaret ve tehdit etmek suçlarından açaılan kamu davasının yapılan yargılama sonunda kasten yaralama ve hakaret suçlarından kesin nitelikli adli para cezalarına, tehdit suçundan ise TCK.nun 106/1, 62, 50 ve 52 maddeleri gereğince 5 ay hapis cezasından çevrilen temyizi kabil 3.000.- TL adli para cezasına hükmedilmiştir. Yerel mahkeme sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurmuş, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden ise Sanığın mağdurun zararlarını karşılamadığı göz önüne alınarak şartları oluşmadığından CMK 231/ 5, maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu CMK.nun 231/5 ve devamı fıkralarında düzenlenmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin koşullar maddenin 6. fıkrasının (a), (b) ve (c) bendlerinde düzenlenmiştir. Buna göre sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinden yararlanabilmesi için;

a) sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,

b) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi,

gerekmektedir
CMK.nun 231/6-c maddesinde yazılı zarar maddi zararı kapsamakta olup, manevi zararın bu madde kapsamında değerlendirilmesi mümkün değildir. Sanığa atılı ve sabit görülen “Tehdit” suçu ise maddi zarar doğurmaya olanaklı bir suç olmayıp, CMK.nun 231/6-c maddesi kapsamında zararın giderilmesi koşulunun aranması mümkün değildir. Bu nedenle yerel mahkemenin, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair değerlendirmesini, CMK.nun 231/6-a-b maddelerinde yer alan koşulları dikkate alarak yapması gerekirken suç tipine uygun düşmeyen CMK.nun 231/6-c maddesinde yazılı koşulun gerçekleşmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar vermesi yasaya aykırıdır ve bu nedenle hükmün onanmasına dair Yüksek Daire kararına itiraz etmek gerekmiştir.

Sonuç ve istem: Yukarıda izah edilen nedenle;

“Tehdit” suçundan sanık G.. C.. hakkındaki Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05/05/2011 gün ve 2008/111 Esas, 2011/411 Karar sayılı mahkumiyet kararının ONANMASINA dair Yargıtay 4. Ceza Dairesi’nin 15/06/2015 gün ve 2013/17480 Esas, 2015/31269 Karar sayılı kararının KALDIRILMASI, hükmün BOZULMASI,

İtiraz yerinde görülmediği takdirde, itiraz hakkında bir karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na TEVDİİ,

İtirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, tehdit suçundan sanık G.. C.. hakkında verilen mahkumiyet kararının onanmasına dair, Dairemizin 15.06.2015 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 15.06.2015 gün ve 2013/17480 esas, 2015/31269 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,
Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05/05/2011 gün ve 2008/111 Esas, 2011/411 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydının bulunmaması ile tehdit suçundan dolayı giderilmesi gereken somut (maddi) bir zararın oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK’nın 231/6-b maddesindeki, “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları” ölçütüne göre tekrar suç işleyip işlemeyeceğine yönelik değerlendirme yapılmadan, “mağdurun zararlarını karşılamadığı” biçimindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçeyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık G.. C..’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden itiraz yazısına uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.