Trafik Kazası Nedeniyle Ölümden İdarenin Sorumluğu Nedenine Dayalı Tazminat

Çekten Cayma Talep Dilekçesi

Trafik Kazası Nedeniyle Ölümden İdarenin Sorumluğu Nedenine Dayalı Tazminat

Danıştay 15. Daire Başkanlığı
Esas No : 2015/832
Karar No : 2016/212

İstemin Özeti : Davacıların yakını olan ………..in geçirmiş olduğu trafik kazası sonucunu vefatı olayında davalı idarenin kusuru olduğundan bahisle, uğranılmış olduğu ileri sürülen maddi ve manevi zararlara karşılık olarak, için 50.000,00 TL manevi, 223.200,00 TL maddi, için 100.000,00 TL manevi, 979,487,00 TL maddi ve içinde 100.000,00 TL manevi zarar toplamından oluşan 1.202,687,00 TL maddi ve 250.000,00 TL manevi zararın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte tazmini istemiyle açılan dava sonucunda, İstanbul 5. İdare Mahkemesi’nce; İstanbul Teknik Üniversitesi tarafından hazırlanan bilirkişi raporu uyarınca davalı idarenin %25 kusuru olduğunun kabulü ile dava konusu tazminat istemlerinden için talep edilen maddi ve manevi tazminat isteminin reddi, için talep edilen maddi tazminatın 244.871,75 TL’lik kısmı ile manevi tazminatın 25.000,00 TL’lik kısmının kabulü diğer kısımlar için reddi, için talep edilen 100.000,00 TL manevi tazminatın 25.000,00 TL’lik kısmının kabulü diğer kısımlar için reddi, kabul edilen kısımlar için davalı idareye başvuru tarihi olan 27.10.2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ödenmesi ile davanın kısmen kabulü kısmen reddi yolunda verilen kararın, hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek taraflarca aleyhe olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

Savunmaların Özeti : Karşı tarafın temyiz isteğinin reddi ile Mahkeme kararının, alayhe olan kısmının hukuka uygun olmadığı, mahkeme kararının bu kısım yönünden bozulması gerektiği savunulmaktadır.

Düşüncesi : Davacıların yakını olan …………in İstanbul Çatalca – Büyükçekmece istikametinde yer alan Gaffaroğlu yeddiemin otoparkının önüne denk gelen kısımda direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun 20 metre dışında ve sağında park halinde bulunan kamyona arkadan çarptığı ve çarpma sonrasında aracın sağ ön tekerleğinin kopması sonucu yolun karşı tarafıına yönelerek 45 metre takla atarak ters döndüğü ve yaşanan kaza sonrasında vefat ettiği; olay sonrasında Adli Tıp Kurumu’nca düzenlenen otopsi raporunda yasal limitlerin çok üzerinde alkollü olduğu belirtildiği ve yine Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi’nce düzenlenen raporda; olay mahallinin görüşe açık, kenar çizgileri bulunan sola hafif virajlı yolda olayın tek sebebinin alkollü olan davacılar murisinin yola gereken dikkati vermemesi olduğu; kazanın olduğu viraja, aracını hız, hava ve yol koşullarına göre ayarlamadan girerek kaza yaptığı, ayrıca aşırı hızlı seyreden davacılar murisinin sola hafif viraj başlangıcında viraj işaret levhası bulunmamasının kazayı etkiler nitelikte olmadığı belirtildiği, kaza mahallindeki virajın Karayolu Trafik Güvenliği Kontrolü El Kitabı’nda belirtilen tehlikeli viraj levhası konulmasına gerek olmayan bölüm olduğu, devlet yollarında hız limitinin 90 km/s olmasına rağmen söz konusu virajın 100 km/s hızla seyretmesine müsait olduğu, belirtilen nedenlerle davalı idareye atfedilebilecek bir kusurun olmaması ve uğranıldığı iddia edilen zarar ile davalı idarenin hizmet kusuru arasındaki illiyet bağının kesilmesi karşısında; davalı idarenin tali kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü kısmen reddi yolunda verilen kararın davalı idarenin temyiz isteminin kabul edilerek söz konusu mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi’nce,tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun “Kararın Bozulması” başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerine uyulmamış olunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.

Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle; temyiz istemlerinin reddine, İstanbul 5. İdare Mahkemesi’nin 20/11/2014 tarih ve E:2012/1322, K:2014/2169 sayılı kararının ONANMASINA, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 2577 sayılı Kanun’un 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

guest
0 Yorum
Inline Feedbacks
View all comments
Call Now Button
WhatsApp chat